Uregulowanie kontaktów z dzieckiem
Prawo rodzinne

Uregulowanie kontaktów z dzieckiem

ROZSTANIE RODZICÓW, A KONTAKTY Z DZIECKIEM

Ustalenie kontaktów z dzieckiem jest jedną z najważniejszych kwestii, które należy uregulować w przypadku rozstania rodziców. Rozstanie dorosłych niejednokrotnie odbija się negatywnie na kondycji emocjonalnej naszych pociech. W takich sytuacjach w pierwszej kolejności trzeba zadbać o dobro dzieci i ich prawidłowy rozwój psychiczny. Ustalenie kontaktów rodzica z dzieckiem ustala Sąd rodzinny, przed którym toczy się postępowanie rozwodowe lub postępowanie o uregulowanie kontaktów z dzieckiem. Niestety wciąż ustalenie kontaktów z dzieckiem jest problematyczne z powodu ogromnych emocji jakie towarzyszą rodzicom w tych chwilach.

Zgodnie z brzmieniem art. 58 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (dalej: k.r.i.o.) rodzice mają prawo przedstawienia wspólnie ustalonego rozwiązania co to sposobu i zakresu wykonywania władzy rodzicielskiej oraz kontaktów. Sąd uwzględnia porozumienie rodziców, jeżeli nie poweźmie żadnych wątpliwości co do zaproponowanego sposobu jej sprawowania i jeżeli jest ono zgodne z dobrem dziecka. Rodzice winni ustalić harmonogram spędzania czasu z dzieckiem zarówno w dni powszednie, w okresie Świąt, jak również w czasie innych dni wolnych, tj. wakacji, ferii. Jeśli natomiast rodzice nie potrafią wspólnie i zgodnie ustalić sposobu kontaktów z dzieckiem wówczas Sąd sam rozstrzyga w tym zakresie.

PRAWO I OBOWIĄZEK KONTAKTU Z DZIECKIEM       

Ustalenie kontaktów rodzica z dzieckiem to nie tylko prawo rodzica, które przysługuje mu z tytułu rodzicielstwa. Jest to również jego obowiązek. Wynika to z art. 113 k.r.i.o. „§1 Niezależnie od władzy rodzicielskiej rodzice oraz ich dziecko mają prawo i obowiązek utrzymywania ze sobą kontaktów”. Jak wynika z treści tego przepisu rodzic ma prawo do stałych kontaktów z dzieckiem, spotkań i przebywania z nim również w przypadku, gdy jego władza rodzicielska jest ograniczona, a nawet gdy został on pozbawiony władzy rodzicielskiej.

W art. 113 § 2 k.r.i.o. wskazane są jedne z najważniejszych sposobów w jakich kontakty dziecka z rodzicem mają być realizowane. W treści art. 113 § 2 k.r.i.o. wskazano, że kontakty rodzica z dzieckiem sprowadzają się przede wszystkim do:

  • przebywania rodzica z dzieckiem (odwiedziny dziecka, spotkania z nim, zabierania go poza miejsce stałego pobytu;
  • bezpośredniego porozumiewania się;
  • utrzymywania korespondencji;
  • korzystania z innych środków porozumiewania się na odległość, w tym środków komunikacji elektronicznej).

Kontakty z małoletnim dzieckiem ustala Sąd w wyroku rozwodowym bądź postanowieniu wydanym przez sąd rodzinny, jak również na mocy zgodnego porozumienia rodziców małoletniego dziecka, jeżeli ustalony przez rodziców sposób realizacji kontaktów z dzieckiem nie rodzi żadnych zastrzeżeń i jeżeli jest on zgodny z dobrem dziecka.

UREGULOWANIE KONTAKTÓW Z DZIECKIEM

Co do zasady, jeżeli rodzice małoletnich dzieci przedstawią wspólnie i zgodnie ustalony zakres i sposób realizowania kontaktów z dzieckiem, wówczas Sąd uwzględnia porozumienie rodziców. Ale Sąd uwzględni je tylko wtedy, gdy – tak jak już wskazano - nie poweźmie żadnych wątpliwości co do zaproponowanego harmonogramu kontaktów rodzica z dzieckiem. W tym przypadku Sąd nie ingeruje i nie podważa zgodnych ustaleń rodziców.

BRAK POROZUMIENIA MIĘDZY RODZICAMI – CO WTEDY?

W razie braku porozumienia rodziców Sąd sam rozstrzyga w tym zakresie. Konieczne wówczas jest precyzyjne sformułowanie wniosku o uregulowanie kontaktów z dzieckiem. Aby wniosek o uregulowanie kontaktów z dzieckiem był sporządzony w sposób najbardziej szczegółowy, najlepiej udać się do profesjonalnego pełnomocnika, który sporządzi taki wniosek precyzyjnie zakreślając zakres i sposób kontaktów, zawierając wszelkie istotne elementy. Prawidłowe i ściśle skonkretyzowane żądania wniosku ma istotne znaczenie dla orzeczenia Sądu., bowiem im bardziej uszczegółowimy wniosek, tym precyzyjniejsze będzie rozstrzygnięcie Sądu. W oparciu o takie rozstrzygnięcie w przyszłości rodzice unikną ewentualnych nieporozumień i wątpliwości w realizacji kontaktów. We wniosku należy określić sposób spędzania świąt, dni powszednich oraz wolnych, tj. wakacji, ferii, weekendów. Konieczne jest doprecyzowanie dni oraz godzin, w jakich kontakty miałyby być realizowane.

KONTAKTY Z DZIECKIEM W CZASIE POSTĘPOWANIA

Bardzo istotną kwestią jest ustalenie kontaktów na okres toczącego się postępowania. Mianowicie należy złożyć do Sądu wniosek o tzw. zabezpieczenie kontaktów z małoletnim dzieckiem na czas trwania procesu, zakreślając sposób kontaktów na ten czas. Dzięki temu rodzić zapewni sobie prawo do kontaktów z dzieckiem, widywania go i swobodnego przebywania już na etapie postępowania o ustalenie kontaktów z dzieckiem. Wnioski te składa się do sądu właściwego dla miejsca zamieszkania dziecka, uiszczając opłatę w wysokości 40,00 zł.

SPOSOBY UREGULOWANIA KONTAKTÓW Z DZIECKIEM

Sąd rodzinny rozstrzyga w zakresie kontaktów rodzica z dzieckiem zgodnie z żądaniem wskazanym we wniosku, jeżeli wniosek ten nie budzi zastrzeżeń. Sąd precyzyjnie określa dni i godziny kontaktów, w szczególności może oprzeć się na wypracowanym przez obojgu rodziców wspólnym i zgodnym porozumieniu co do sposobu realizowania kontaktów z dzieckiem.

W art. 1131 § 1 k.r.i.o. wskazano, że to rodzice wspólnie winni określić sposób utrzymywania kontaktów z dzieckiem w przypadku, gdy dziecko przebywa na stałe u jednego z nich. Muszą oni w szczególności brać pod uwagę dobro dziecka, jak również rozsądne życzenie dziecka w tym zakresie.

OGRNICZENIE KONTAKTÓW Z DZIECKIEM

Jednakże Sąd może również ograniczyć lub zakazać kontaktów z dzieckiem. Takie rozwiązanie wynika bowiem z art. 1132 k.r.i.o. i może zostać zastosowane jeżeli przemawia za tym dobro dziecka. Zgodnie z § 2 wspomnianego artykułu Sąd opiekuńczy rozstrzygając w zakresie kontaktów rodzica z dzieckiem uprawniony jest do:

  • całkowitego zakazania spotykania się z dzieckiem;
  • zakazania zabierania dziecka poza miejsce jego stałego pobytu;
  • zakazania porozumiewania się na odległość;
  • zezwolenia na spotykanie się z dzieckiem tylko w obecności drugiego z rodziców albo opiekuna, kuratora sądowego lub innej osoby wskazanej przez sąd;
  • ograniczenia kontaktów rodzica do określonych sposobów porozumiewania się na odległość.

Pamiętać należy, że Sąd w uzasadnionych przypadkach może zmienić rozstrzygnięcie w zakresie kontaktów z dzieckiem, zwłaszcza gdy przemawia za tym dobro małoletniego.

OPIEKA NAPRZEMIENNA – CORAZ BARDZIEJ POPULARNA

Nową formą uregulowania kontaktów z dzieckiem jest tzw. opieka naprzemienna. Obecnie jest to popularne i wciąż rozwijające się rozwiązanie, szczególnie korzystne dla młodych rodziców, którzy podjęli decyzje o rozwodzie. Kontakty z dzieckiem wówczas są ustalane w jednakowym wymiarze czasowym, czyli każde z rodziców przebywa z dzieckiem po połowie (np. jeden tydzień u matki, drugi u ojca).

Opieka naprzemienna została wprowadzona do kodeksu rodzinnego i opiekuńczego ustawą z dnia 25 czerwca 2015 roku o zmianie ustawy- Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, która weszła w życie 25 sierpnia 2015 roku. Aby Sąd mógł orzec o opiece naprzemiennej konieczna jest współpraca i porozumienie między rodzicami. Jest to warunek niezbędny dla wydania orzeczenia regulującego kontakty w taki sposób.

W przeciwnym razie (tzn. gdy rodzice nie pozostają w dobrych relacjach i nie mogą dojść do porozumienia) Sąd nie orzeknie o opiece naprzemiennej. Rodzice dziecka muszą przedłożyć Sądowi porozumienie, w którym szczegółowo określili kontakty każdego z nich z dzieckiem. Szczególnie istotną kwestię stanowi miejsce zamieszkania rodziców. Aby można było zastosować opiekę naprzemienną rodzice powinni mieszkać w jednym mieście, tak aby dziecko systematycznie chodziło do szkoły oraz na wszelkie zajęcia, a także przebywało i wychowywało się w tym samym otoczeniu.

 

Polecane kancelarie

Ostatnie artykuły

Jak wyjść
z długów?
Prawo cywilne

Bardzo łatwo wpaść w spiralę zadłużenia. Przyczyny mogą być różne: życie ponad stan, nagła utrata pracy, choroba czy ...

Czytaj
Kiedy groźba jest karalna Prawo karne

Grożenie innej osobie wyrządzeniem krzywdy i działaniem na jego szkodę lub szkodę osoby mu najbliższej nie pozostaje ...

Czytaj